⭐ Cineclube na casa #4: Magical Girls

“O quid do xénero das Magical Girl consiste nunha estratexia de marketing para sacarlle rendemento aos intereses específicos da audiencia, de acordo co xénero e a franxa de idade. Sobre todo, grupos de raparigas desde os catro aos nove anos, se temos en conta as idades ás que están dirixidas as franquías de xoguetes máxicos.… Read More ⭐ Cineclube na casa #4: Magical Girls

🏠 Cineclube na casa #3: sesión de animación polaca

“Floreceu coma un dos maiores mestres da animación mundial, realizando obras de intensa humanidade e dramatismo coma A dócil (1985), Paredes (1987), A liberdade da perna (1988), Franz Kafka (1991), Crime e castigo (2000), e desenrolando unha técnica específica definida por el mesmo coma ‘do revoque’ ou ‘do xeso’, parecida á pintura animada sobre vidro. Con estas obras, fortemente inspiradas nas atmosferas creadas por Kafka… Read More 🏠 Cineclube na casa #3: sesión de animación polaca

Xaneiro 2021

Mércores 20 de xaneiro ás 21:30 no Instagram do Cineclube de CompostelaO novo Janko o músico(Nowy Janko Muzykant, Jan Lenica, Polonia, 1961, 10′, VO)Labirinto(Labirynt, Jan Lenica, Polonia, 1962, 14′, VO):A dócil(Łagodna, Piotr Dumała, Polonia, 1985, 10′, VO)Franz Kafka(Franz Kafka, Piotr Dumała, Polonia, 1991, 16′, VO) Mércores 27 de xaneiro ás 21:30 no Instagram do Cineclube… Read More Xaneiro 2021

🏠 Cineclube na casa #2: O filme infinito

“Resumindo todas estas deficiencias no concepto de aura, poderíase dicir o seguinte: na época da reprodución técnica da obra de arte, o que se agosta é a aura desta. O proceso é sintomático; a súa significación sinálase por riba do ámbito artístico conforme a unha formulación xeral: a técnica reprodutiva racha o fío entre a… Read More 🏠 Cineclube na casa #2: O filme infinito

🏠 Cineclube na casa #1: Sesións de espiritismo + Astronauta

“Case todos os directores que traballaron no primeiro medio século da historia do cinema perderon polo menos un filme polos avatares do destino. Estes traballos perdidos lémbranme as pantasmas. Resulta sinxelo equiparar estes filmes perdidos hai moito, que existen de maneira forense só na forma dunhas poucas fotos de produción e algúns números antigos de… Read More 🏠 Cineclube na casa #1: Sesións de espiritismo + Astronauta

Que facemos co Cineclube de Compostela?

“Cineclube de Compostela” parece un nome que se define por si mesmo: debe ser un clube no que se pon cine en Compostela. Pero mirando polo miúdo igual non é exactamente así, por varios motivos. O primeiro, que o Cineclube tamén puxo cine en París, Palas de Rei, Monterroso, Carral, Salvaterra de Miño, Barcelona, A… Read More Que facemos co Cineclube de Compostela?

O Cineclube de Compostela deposita os seus fondos na Biblioteca da Facultade de Ciencias da Comunicación

Hoxe, 21 de xullo de 2020, depositamos os nosos fondos na Biblioteca da Facultade de Ciencias da Comunicación da USC, o lugar onde comezamos as nosas proxeccións no ano 2001. En febreiro de 2017 recibimos a proposta de Lourdes Pérez, directora da Biblioteca, de crear unha colección coa nosa identidade, para recoller e preservar unha… Read More O Cineclube de Compostela deposita os seus fondos na Biblioteca da Facultade de Ciencias da Comunicación

Noites brancas, dias pretos. Passeio polo cinema finês

“A história do cinema experimental finês está inçada de lagoas. A prática totalidade das películas realizadas por Peter Widén estám perdidas; Erkki Kurenniemi deixou sem rematar a grande parte das suas; dos 76 minutos originais de Herra Lahtinen lähtee lipettiin (O Senhor Lahtinen despede-se à francesa), um híbrido de Nyrki Tapiovaara realizado em 1939, só… Read More Noites brancas, dias pretos. Passeio polo cinema finês

A señorita Ogin

  “Poucas carreiras na interpretación poden igualarse coa de Tanaka Kinuyo. Na excelente canteira do cinema xaponés, moi poucas como ela -na parte da súa enorme filmografía que sobreviviu, e dentro desta, a parte que traspasou as fronteiras xaponesas cos imprescindibles subtítulos- conquistaron a cámara transmitindo autenticidade e emoción, modernidade e clasicismo, ofrecendo na pantalla… Read More A señorita Ogin

Privilexio

“A Inglaterra de Privilege (1967) é unha nación cuxas institucións perseguen desapiadadamente a ampla conformidade entre o seu pobo. Os partidos conservador e laborista, xa sen ningunha diferencia discerníbel entre eles, formaron unha coalición de goberno: unha ditadura benigna bipartidista que cre que pode manter o poder de maneira indefinida mentres os impulsos rebeldes dos… Read More Privilexio