Pero son unha animadora, de Jamie Babbit

“A historia do camp foi bastante definida por homes gays, así que quería asegurarme de que o filme, aínda que usase o camp, tiña tamén momentos verdadeiramente emocionais, que era un romance. John Waters odia as comedias románticas, pensa que son cursis. Pero hai unha certa parte de min que é cursi. Son unha rapaza provinciana no que se refire ás relacións, e quería contar unha historia convencionalmente romántica. Así que cando hai escenas de moito camp, tamén hai escenas das rapazas sentadas nun outeiro e falando sobre as súas vidas. Hai xente que di que tento ser John Waters pero o filme non ten esa acidez. O que é importante para min é ter un centro emocional para a comedia. Se escribise un paper sobre elo, diría que é a feminización da estética camp, dándolle emoción a algo que está hiperrealizado.”

[Entrevista de Cynthia Fuchs a Jamie Babbit, tirada de Nitrate Online, xullo de 2000: https://nitrateonline.com/2000/fcheerleader.html]

Mércores 24 de novembro ás 21:30
Pero son unha animadora
(But I’m a Cheerleader, Jamie Babbit, EUA, 1999, 85’, VOSG)

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s