Carta a un cineasta mozo

p1020158

En 1986, un mozo, cineasta de Orleáns, Dominique Emard, realiza J, un filme de vinte minutos tirado dun anaco de L’Arrêt de mort de Maurice Blanchot. Escribiulle ao autor, via Gallimard, por pedirlle autorización para a súa difusión en circuítos non comerciais. Velaquí a notiña que recibiu á volta do correo. O sobre leva un carimbo datado o 16 de agosto. O título é obra da redacción [de Trafic].

“Querido señor,

O libro recente de Deleuze sobre Foucault, tróuxome á memoria un texto de antano (que sen dúbida vén en L’Entretien infini) titulado “Parler (écrire), ce n’est pas voir”. De aí o meu desacougo cando vexo o escrito pasar ao visíbel. Mesmo a lectura en voz alta me pon medo. No intre mesmo de ver a luz ese texto, que ten perto de corenta anos, France Culture (coido), propúxome darllo a ler a un actor. Recusei, aínda que mo pediu un amigo.

Cos meus libros houbo excepcións, mais non autorizadas. E a ORTF [Office de Radiodiffusion Télévision Française] tirou un pequeno filme de Thomas l’Obscur (La Mort d’Anne) con imaxes a cor e a voz de Lonsdale. Queixeime en van. A partir disto, decateime de que eu non era “propietario” destes textos, e de que, en tanto autor, non posuía dereito ningún sobre eles, so condición precisamente de que non se me pida autorización.

Daquela, non me pregunte. Faga coma se houbera moito tempo da miña morte e fose incapaz de lle dar o meu parecer dende ultratumba.

Doutro xeito, cumpriría falar con Gallimard, que posúe o “copyright”, logo a metade dos dereitos de autor. Descoide. Faga coma se eu tiver, se non as dotes, polo menos a idade de Homero.”

Maurice Blanchot

(Publicado en Trafic, no.49, primavera 2004. Texto en pdf aqui)